“Gusto ko naman talaga magblog”

gwapongred:

• Di ko lang mahanap yung tamang words.
• Di ko lang maexplain ng maayos.
• Di ko lang talaga kaya i-express ng mabuti sarili ko.
• O minsan di ko lang talaga alam kung anong magandang topic.

Sabaw overload!!

Uy, naalala mo pa ba ako?

Nag-uusap tayo noon parag kilalang-kilala natin ang isa’t-isa, kahit di naman talaga natin kilala ang isa’t-isa sa personal. Sinu-surpresa natin ang isa’t-isa sa ‘di inaasahang text. Marami pa yun.

 Tapos, ‘di ka na nagapaparamdam. Pero initindi ko yun dahil busy ka.

Ngayong nagpaparamdam ka na ulit, oh? Anong nangyare? Ba’t one word na lang ang isasagot? Ba’t iba na ang feeling kapag kausap ka? Ba’t feeling ko na, kinalimutan mo na ako? O, ako lang ba ang nagpapahalaga sa kung ano ma ang meron tayo noon?

I feel bad for people that don’t have Tumblrs. What do they even do with their life?

sodamnrelatable:

They’re probably like this everyday:

(Source: sourwolfie)